Na de verpletterende teleurstelling die de Ronde van Vlaanderen was, waarbij we zagen hoe de wereldkampioen er alles aan deed om andere renners ertoe te bewegen de koplopers in te halen, maar uiteindelijk net tekort kwam, was het tijd voor Parijs-Roubaix. Als een van de meest iconische wedstrijden in de wielerwereld telt Parijs-Roubaix meer kasseien dan welke andere race ook, bijna 50 kilometer lang! Peter ging de week ervoor als grote favoriet van start en verliet het weekend van Vlaanderen op een heel andere manier. Mensen wedden tegen hem, en Sagan is nooit iemand tegen wie je wilt wedden. Het hart van de leeuw werd losgelaten.
Na een dag lang flink op de kasseien te hebben getraind, wist Peter precies welke fietsbril hij onder deze omstandigheden wilde dragen. Houd deze nog niet op de markt gebrachte bril goed in de gaten, want hij komt binnenkort uit!
De spanning steeg, net als de verwachtingen. Na een week vol regen stond alle renners een prachtige dag te wachten. Peter meldde zich aan en reed zoals gewoonlijk naar de presentatie, kalm en beheerst. Hij was er helemaal klaar voor, maar alleen hij wist wat zijn plan voor die dag was.
De race was in volle gang en de kasseiklassieker zorgde voor een waar spektakel. De fans kregen te zien wat er nodig is om een legende te worden en welke risico’s je moet nemen om rijkelijk beloond te worden. Met nog zo’n 55 km te gaan besloot Peter zijn kans te wagen. Hij zette een alles-of-niets-aanval in op de kopgroep, in de hoop de aansluiting te vinden bij de twee renners voor hem. Het lukte.
Nadat hij moeite had gehad om renners te vinden die bereid waren met hem samen te werken en zichzelf een kans op de overwinning te geven, kwam Peter Silvan Dillier tegen, een jong Zwitsers talent dat het lef had om hem slag in slag bij te houden. De twee bleven de rest van de race aan kop en reden samen het velodrome binnen.
Sagan zou de wedstrijd uiteindelijk winnen en daarmee weer een monumentale klassieker aan zijn palmares toevoegen. Met Parijs-Roubaix won de wereldkampioen deze wedstrijd voor het eerst in 37 jaar, maar wie beter dan Peter?
